جشن فارغ التحصيلي

امروز جشن فارغ التحصیلی بود، یعنی هست، صبح جشن اصلی با مراسم رسمی برگزار شد و قراره از در ساغت دیگر یک جشن دیگه شادتر و غیر رسمی تر برگزار بشه. بابا و مامان از آمل اومدند الان هم دارن استراحت می کنند و منم فرار کردم اومدم تا یک پست بنویسم ، اومدم بنویسم که:
دلم برای اهواز تنگ نمیشه، دلم برای گرمای جنوب تنگ نمیشه، دلم برای کلاس ها تنگ نمیشه، فقط شاید گهگاه دلم برای بعضی از بچه ها تنگ بشه، شاید گهگاه دلم برای خاطرات اندک شمار تنگ بشه. اما دلم برای یکی دو تا از استاد های اینجا تنگ میشه، دلم برای ترس از بمب تنگ نمیشه، دیگه مجبور نیستم وقتی میرم بیرون هواسم به همه جا باشه تا بمب نترکه (انگار اگه حواسم باشه، بمب نمی ترکه). یادتونه موضوع انشائی که بهمون می دادند : "علم بهتر است یا ثروت" من که همش می نوشتم "علم" شما رو نمی دونم. ولی من و اکثر بچه هایی که اومدند دانشگاه نفت یه لگد به علم زدیم که بره و دیگه نیاد ما پول می خواستیم، ما کار می خواستیم. ما که همه رتبه کنکورمون زیر ۴۰۰۰ کشوری بود به همه آروزهای کودکی "نه" گفتیم و به پول گفتیم " آری " .......دیگه هیچ وقت دلم برای پول طلبیم تنگ نمیشه،
دلم برای دوران دانشجویی تنگ میشه، برای همین هم دوباره از تابستون می خوام بخونم برای ارشد و این بار به "علم" "آری" بگم. اینبار می خوام همون رشته ای رو بخونم که برای رسیدن به اونی که در آرزوهای کودکی بود کمکم کنه. MBA من اومدم.
پی نوشت: البته آخر این ترم واقعا فارغ میشم....هنوز یک ماهی در این جهنم خواهم بود.

بارسلوناي كبير قهرمان شد

و بارسلونا قهرمان می شود
امسال تا حالا سال خوبی از نظر فوتبالی برام بود،اول استقلال و حالا بارسلونا.
هر قدر رونالدینیهو بد بازی کرد ولی باز هم قهرمان شدند تا مرد سوم ثابت کنه که می تونه مربی خوبی باشه؛ ولی کاش اینیستا رو از اول می آورد.
امشب اینقدر جیغ کشیدم که صدام در نمیاد..........خدا کنه تو جام جهانی برای ایران هم جیغ بکشیم.

درخواست از آقای رئیس جمهور

واقعاًسوپرايز کننده بود. در واقع دو بار سوپرايز شدم بار اول که باد صبا خبر آورد که آقاي رئيس جمهور نامه نوشته، بار دوم هم وقتي که نامه رو خوندم و بهتر فهميدم که چرا امسال سال پيامبره اعظمه. خيلي دوست دارم به خودم فشار بيارم که مثبت فکر کنم اما هيچ نکته مثبتي در اين نامه نمي بينم جز يک تابو شکني!! که بايد دعا کنيم تا رئيس جمهور بعدي اينقدر عاقل باشه که از اين تابو شکني استفاده بهينه رو ببره. اين روز ها نقد هاي زيادي در رابطه با نامه نوشته ميشود ولي کسي نميگويد چرا آقای رئیس جمهور اين نامه رو نوشته هست؟ جواب سئوال رو بايد با کنکاش در حالات روحي و رواني آقاي رئيس جمهور بدست آورد. آقاي ريس جمهور همانطور که قبلا هم نشان داده رویاي کاريزمايی دارد او مي خواهد منجي باشد. او نمي خواهد رئیس جمهور باشد و خودش هم بارها گفته که من آموزگارم. آقاي رئيس جمهور مي خواهد فراتر از رئيس جمهور باشد. اينجا يک شباهت بسيار زياد بين آقاي رئيس جمهور و محمد رضا شاه وجود دارد، اگر كتاب هایي که در مورد بيماريهاي رواني شاه نوشته شده را بخوانيد در همه آن ها يک نکته بارز وجود دارد و آن تاکيد به بيماري خود بزرگ بيني شاه است و اينکه شاه عميقا باور داشت که کمر بسته امام علي هست. آقاي رئيس جمهور هم دقيقا همين بيماري را دارد او مي خواهد بزرگتر از آن چيزي که هست باشد، او وقتي که شهردار بود به جونان وام ازدواج مي داد (کاري که جزو وظايف شهردار نيست و قبلش انجام نشده و بعدش هم تاکنون انجام نشده) تا منجي جواناني باشد که محتاج يک میليون تومانند. حالا که رئيس جمهور است ابتدا خود رو در هاله اي از نور مي بيند، سپس هولوکاست را افسانه ميخواند، اسرائيل را از خاورمينه به اروپا منتقل مي كند، با بيان اينکه" ميشود ما ميتوانيم" ۳۷.۵ ميليارد دلار از پول نفت را براي بودجه به خدمت ميگيرد با اينکه خود اصولگرايان - توکلي و خوشچهره- بار ها اعلام کردند که اقتصاد ايران توانایی بيش از 25 ميليارد دلار را ندارد و حالا هماني ميشود که هميشه ميگويد، معلم، ولي باز نه معلمي که در چارچوبه ذهني ما ميگنجد بلکه معلمي با شغل انبياء، اين بار او بوش رو به سوي خدا دعوت مي كند..... او مريض است شك نکنيد
درخواست از آقای رئيس جمهور: لطفا خودتان رو به روانپزشک نشان دهيد.

چرا بيع متقابل؟!

قرارداد بیع متقابل در تقسیم بندی انواع قرارداد های نفتی در طبقه قرارداد های خدماتی همراه با خطر پذیری قرار می گیرد که در این شیوه موضوع معامله اولیه عبارت است از ماشین آلات، تجهیزات فنی، حق اختراع، اکتشاف و دانش فنی یا کمک فنی ( که بعنوان تجهیزات/تکنولوژی نامیده می شود) و به منظور نصب و استقرار تسهیلات تولیدی برای خریدار مورد استفاده قرار خواهد گرفت، همچنین طرفین توافق می کنند که فروشنده متعاقبا تولیدات به دست آمده از تسهیلات مذکور را از خریدار اولیه بخرد.
اما چرا بیع متقابل؟؟؟ دلایل اصلیش اینه که محدودیت هایی وجود داره :۱-الزامات قانونی :
الف) اصل ۸۱ قانون اساسی تصریح می کند:"دادن امتیاز به شرکت ها و موسسات در امور تجاری، صنعتی، کشاورزی، معادن و خدمات به خارجیان مطلقا ممنوع است".
ب)فانون های نفت و تصویبی مجلس: هر کدام بر عدم مالکیت خارجی تاکید کردند.
۲- محدودیت های سیاسی: در ایران بعلت محدودیت های سیاسی از جمله وجود تنش های سیاسی ایران و جهان خارج، همچنین تحریم های اقتصادی و فرامرزی ایالات متحده آمریکا، هزینه های قراردادهای نفتی ایران بطور نسبی بالاست.در صحنه بین المللی ریسک سرمایه گذاری از جمله عوامل تعیین کننده از نظر سرمایه گذاران خارجی است که متاسفانه ایران در رتبه بندی ریسک سرمایه وضعیت بدی دارد.
این مسائل در مجموع سبب شد که قدرت چانه زنی ایران در مناقصه و بستن قراردادهای بخش نفت و گاز کاهش یابد.

استعفای ناگهانی یا امری قابل پیش بینی

۹ ماه پیش جان پورتر گاس طی حکمی از سوی جرج دبلیو بوش بعنوان رئیس سیا برگزیده شد، او رئیس سیا شد تا سیا را از بی نظمی، بی آبرویی و فساد نجات دهد. اما جمعه قبل او مجبور به استعفا شد. هر چند که تمام رسانه های غربی و داخلی استعفای او را ناگهانی اعلام کردند ولی اگر کمی به فرایند اتفاقاتی که در این ۱۹ ماه رخ داد دقت کنیم در می یابیم که استعفای او امری کاملا قابل پیش بینی بود.
۱- درز اطلاعات طبقه بندی شده سیا توسط یکی از تحلیل گران سیا درباره استفاده سیا از زندان های مخفی برای بازجویی از مظنونین به تروریسم.
۲- فساد اخلاقی و مالی گاس و زیر دستان او بخصوص "داستی فوگو" که جنجال های زیادی در روزنامه های امریکایی داشته.
۳- سخنان اغراق آمیز و مضحک گاس که سوزه جوک های آمریکاییان شده است همچون " فقط من می دانم اسامه بن لادن کجاست."
۴- جان نگروپنته ، اما نگروپنته کیست؟ او هم دانشگاهی گاس در دهه ۶۰ میلادی است که بر اساس گزارش کمیسیون ۱۱ سپتامبر مبنی بر درخواست فرد قدرتمندی درحوزه امنیت و اطلاعات، به عنوان اولین رئیس اطلاعات ملی آمریکا منصوب می شود. مشکل همین است گاس رئیس سازمان اطلاعات مرکزی است و نگروپنته رئیس اطلاعات ملی آمریکا. در واقع شغل گاس از آن موقع درجه دوم محسوب می شود. اختلافات زیاد میان آن دو باعث شد که جا برای دیگری تنگ شود و باعث شود که یکی مجبور یه کناره گیری شود و او کسی نمی تواند باشد جز پورتر گاس.
۵- ایران، مطمئنا ایران همیشه برای سیاستمداران امریکایی مساله ای مهم بوده است. یک سال قبل بوش طی حکمی از گاس می خواهد که توان تسلیحاتی ایران را مورد ارزیابی قرار دهد ولی بعد از یک سال ناظرین سیاسی خبر از اشکالات زیادی در گزارش های سیا در مورد توان تسلیحاتی ایران می دهند. مطمئنا افکار عمومی جهان نمی توانند بار دیگر اشتباهاتی که در ارزیابی تسلیحاتی عراق وجود داشت را در مورد کشور دیگری پذیرا باشند. آنها نمی دانند ایران کی یه سلاح هسته ای مجهز خواهد شد؟ یک سال دیگر، دو سال دیگر، و وقتی گاس می گوید پنج یا ده سال دیگر یعنی هیچ نمی داند و فقط حدس می زند. از طرفی اختلاف عقیده درباره اینکه چه کسی عامل تصمیم گیری در ایران است باعث جدال و مباحثات فراوانی در بین سیاستمداران آمریکایی شده است . اینکه محمود احمدی نژاد رئیس جمهور محافظه کار و تند روی ایرانی در ایران تصمیم گیرنده است یا آیت الله خامنه ای رهیر جمهوری اسلامی.
با نگاهی چند باره به عوامل بالا می توان گفت گاس قربانی تغییر اساسی اوضاع سیاسی در دولت بوش است.