هم میهن

از شماره پنجم هم میهن رو هر روز می خونم، و به نگاه کردن به تیترهای اعتماد و اعتماد ملی و شرق بسنده می کنم. مهمترین دلیلی که هم میهن رو بر بقیه ترجیح میدم مطمئنا محمد قوچانیه. همیشه باید از قوچانی انتظار ابتکاری تازه داشت. صفحات اول هم میهن بدجوری به دلم نشسته، و همچنین باشگاه روشنفکران. کلا روزنامه ای قابل دفاع و با کلی حرف هست که من همیشه وقت نمی کنم که همه مطالبی که دوست دارم رو بخونم. با این حال هنوز نتونسته به دوران اوج شرق برسه.صفحات فرهنگی و اندیشه شرق واقعا ستودنی بود و بنظر میاد که هم میهن در این صفحات خیلی عقب تر از شرقه. از صفحه 13 هم میهن دوم خیلی خوشم میاد. مقالاتش دقیقا همونیه که من از خوندنشون سیر نمیشم.

پ.ن: چه میکنه این مسی! حیف از این دقیقه لعنتی 89 که بارسلون گل خورد و رئال زد!

موسیقی زبان اعتراض

استاد محمد رضا شجریان: موسیقی در هر سرزمینی پیام آن سرزمین است. سروش سرزمین و سروش مردمش است. این سروشها هم بستگی به اتفاقاتی دارد که در آن سرزمین می‌افتد و موسیقی تابع شرایط زندگی و روحیه‌ی مردمش است. چون هنرمند میان مردمش زندگی می‌کند و تابع آن شرایط است و آن موسیقی که از دل آن می‌آید بیرون پیام‌آور خواسته‌ها و نیازهای مردم است و موقعیت مردم را دارد. موسیقی‌ای که در ایران در طول سالیان بوده است همیشه تحت تاثیر فشارها و محدودیت‌ها و ستم‌ها و استبداد حکما بوده است. این موسیقی همیشه زبان اعتراض مردم بوده، زبان گله‌ و شکایت این اتفاقات بوده است و ما نمی‌توانیم بیرون از این منطقه باشیم. مثل این می‌ماند که یک نقاش قلم مو را که برمی‌دارد با رنگ و قلم مو آنچه را در درونش هست بر تابلو می‌آورد. اگر تابلویی شاد می‌کشد یا غمناک و یا هر تابلویی که می‌کشد، قلم مو و رنگ آنجا کاره‌ای نیستند، آنها فقط ابزار دست نقاش‌اند. نت‌ها و گامها و جمله‌بندی‌ها در دست ما تابع آن روحیات و حال و هوای درونی ما است. حال و هوای درونی ما حال و هوای درونی جامعه و محیط ما است. موسیقی‌ای که امروز در میان جوانان ما الان خیلی مشتاق پیدا کرده است، به‌علت فشاری‌ست که روی جوانها هست، محدودیت‌هایی که روی جوانها می‌شود، توهینی‌ست که به آنها می‌شود و مشکلات دیگری که الان جوانها دارند. این موسیقی بازگوکننده‌ی این اتفاقات است و شاید بشود گفت نوعی دلجویی‌ست که آدم از مردمش می‌کند با بازگوکردن این اتفاقات. ولی ممکن است برای جوانهای خارج از کشور خیلی این موسیقی خوشایند نباشد، چون جوانی که در خارج از کشور زندگی می‌کند مثل جوانی که در ایران هست، توهینی به او نمی‌شود، فشار رویش نیست و حتا به لباس‌پوشیدنش دیگر کاری ندارند. آنجا به لباس‌پوشیدنش کار دارند، آنجا به هر چیزش کار دارند و هیچی ندارد. این است که آن موسیقی‌ای که مال آن جوان است برای جوان خارج از کشور خوشایند نیست.

گفتگوی دویچه وله با استاد شجریان را اینجا بخوانید.

عاشق سوخته

پرده بردار از رخ، چهره گشا، ناز بس است
عاشق سوخته را دیدن رویت، هوس است
دست ازدامنت ای دوست نخواهم برداشت
تا من دلشده را یک رمق و یک نفس است

تاثیر گذارترین ها

راز نو منو به بازی تاثیرگذارترین ها دعوت کرده، نمی دونم نوشتن چنین چیزهایی برای آدم 22 سال و 6 ماه که هنوز خیلی از جنبه های شخصیتیش کامل نشده، سنخیتی داره یا نه. اما اگه بخوام بنویسم باید به این ها اشاره کنم:
1-دانشگاه صنعت نفت و 4 سال زندگی دانشجویی در خوزستان، دور از خانواده و بسیار متفاوت با زندگی در شمال و همراه با سختی های بسیار.
2-وبلاگ و وبلاگستان و فکر کردن برای نوشتن و خواندن برای نوشتن.
3-شریعتی و مطهری و اسلام از زاویه ای بهتر و ایمانی روشنتر.
4-شجریان، صدای همیشه همراه، حافظ گویا و صدای سخن عشق، تاثیر از صدای شجریان برام قابل وصف نیست.
5-دکتر سید رضا شادیزده و نگاه او به ایران و زندگی. این دانشمند بزرگ برایم فراموش نشدنیه.
6- مشیری و سهراب و اخوان ، همیشه برایم خواندنی بودن.
7- و آدم های زیاد دیگه که هر کدام تاثیراتی داشتن، کتاب های صادق زیبا کلام،سخنرانی های حسین الهی قمشه ای، صدای تار حسین علیزاده، صدای کمانچه کیهان کلهر، سینمای حاتمی کیا و ...
همه اینها بودند و هستند و خواهند بود، ولی از همه اونها مهمتر اونی بود که نگفتم، اونی بود که به همه اینها رنگ داد، جان داد، و اون عشقه. عشق فاطیما! مطمئنا بزرگترین و مهترین حادثه زندگیم آشنایی با او بود که سرمنشا تحولات زیادی شد و این روزها بزرگترین آرزویم، همیشه بودن با اوست.
از این دوستان هم دعوت می کنم که بنویسن:
بی بی شهربانو ، آنکس که نداند ، شهرمن ، بر لبه پرتگاه ، روسپیگری ، آیینه و مهتاب ، آواز کریسمس ، Day after Days ، دختر آفتاب ، جزیره تنهایی ، پژ ، مهرواژ ، خانه دوست

سلام شریف!

پارسال بعد از اینکه جواب کنکور ارشد (پارسال مهندسی نفت شرکت کرده بودم) اومد و خوب قبول نشده بودم نوشتم که:

شکست را چگونه تعریف می کنند؟ گفتند: شکست یعنی تو یک انسان در هم شکسته ای! گفتم: نه ! شکست یعنی من هنوز موفق نشده ام. گفتند شکست یعنی تو هیچ کاری نکرده ای. گفتم: نه! شکست یعنی من هنوز چیزی یاد نگرفته ام. گفتند : شکست یعنی تو یک آدم احمق بودی. گفتم: نه! شکست یعنی من به اندازه کافی جرات و جسارت داشته ام. گفتند : شکست یعنی تو دیگر به آن نمی رسی. گفتم : نه شکست یعنی می باید از راهی دیگر به سوی هدفم حرکت کنم. گفتند : شکست یعنی تو حقیر و نادان هستی گفتم: شکست یعنی من هنوز کامل نیستم. گفتند: شکست یعنی تو زندگیت را تلف کردی. گفتم: نه! شکست یعنی من بهانه ای برای شروع کردن دارم. گفتند: شکست یعنی تو دیگر باید تسلیم شوی! گفتم : نه! شکست یعنی من باید بیشتر تلاش کنم.

ولی امسال من موفق شدم، من چیز چدید یاد گرفتم، به اندازه کافق جرات و جسارت داشتم، از یه راه بسیار سخت تر حرکت کردم، و البته هنوز کامل نشدم. اینبار بهانه بزرگی برای شروع کردن داشتم و بسیار بسیار بیشتر تلاش کردم. شریف حتی اگه تو رتبه بندی دانشگاهها آخرین دانشگاه ایران باشه همیشه رویا و آرزوی دانشجویان مهندسی هست و خواهد بود و تازه اونهم رشته ای که همیشه برام یه رویا بوده، یعنی MBA.

سلام شریف من اومدم.

پ.ن: خیلی بی جنبه ام، نه!